Donderdag 02/12/2021

InterviewWim Lybaert

Wim Lybaert: ‘Na 28 gasten heb ik geleerd dat we allemaal ons eigen kruis te dragen hebben’

Wim Lybaert. Beeld © VRT
Wim Lybaert.Beeld © VRT

Wim Lybaert heeft stress voor het onbekende. Dat hij in het laatste seizoen van De Columbus niet wist wie er op zijn bus zou stappen en wat de eindbestemming van de roadtrip zou zijn, deed zijn cortisolgehalte naar ongekende hoogtes klimmen. ‘Elke opname van dit seizoen voelde als een blind date die moest slagen.’

In coronatijden een programma maken waarbij je Europa doorkruist. Je moet masochistisch zijn om eraan te beginnen, al hadden weinigen in maart 2020 kunnen vermoeden dat het zulke proporties zou aannemen. “We stonden toen klaar om uit te rijden, maar door de pandemie gingen alle grenzen plots op slot”, zegt Wim Lybaert. “We moesten alles annuleren. Toen er na een paar maanden versoepeld werd, konden we eindelijk uitrijden, maar na enkele weken in het buitenland was de rode golf daar. Er golden overal andere regels. Het werd een zootje.”

Zeker voor De Columbus, waar weinig tot niets op voorhand vastligt, bleek het al snel onmogelijk verder te werken. “We zijn teruggekeerd en nadien lagen de opnames maandenlang stil. Dit voorjaar zijn we opnieuw opgestart. De laatste opnames zijn nog maar net ingeblikt.”

In het nieuwe seizoen wachtten de gasten u op in een bushokje. U wist niet wie ze waren of welke bestemming ze hadden gekozen. Wat vond u van dat opzet?

“Ik ben een stresskip. Ik heb de dingen graag onder controle. Ik ben allicht een van de meest verzekerde mensen in België omdat het de enige manier is om wat zekerheid in te bouwen in al het onzekere dat een mens kan overkomen. Ik heb een zeer onregelmatig leven door mijn werk, tijdens vakanties kan ik echt genieten van routine – waarschijnlijk een vorm van overcompensatie voor het leven dat ik leid. Als programmamaker begreep ik de nieuwe invalshoek al te goed, maar als mens vond ik het een erg slecht idee (lacht). Elke opname van dit seizoen voelde als een blind date die moést slagen.”

Vond u het makkelijk zonder voorkennis de connectie aan te gaan met uw gasten?

“Om mijn stress voor het onbekende onder controle te houden zei ik na de eerste aflevering tegen mezelf: je gaat hier niet elke keer een volledige week van wakker liggen. Ofwel stapt er iemand op die je kent, ofwel niet. Het kan meevallen of het kan tegenvallen. Daar doe je het mee. Die mindset is goed uitgedraaid.

“Als ik bijvoorbeeld had geweten dat Helmut Lotti zou opstappen, had ik nagedacht zijn over zijn gigantische succes en had ik misschien gedacht: ‘Dat zal wel ne gladde zijn.’ Zulke vooroordelen kruipen in je hoofd, dat valt moeilijk te vermijden. Nu verraste hij mij door over Elvis te praten en hoe die zijn leven heeft bepaald. Ik begon spontaner dingen over mezelf te delen, zelfs zaken die ik liever verborgen houd voor het grote publiek. Dat is oké. Na 28 gasten heb ik geleerd dat we allemaal ons eigen kruis te dragen hebben.”

Hebt u altijd moeite gehad om uw gevoelswereld te delen?

“Ik heb jarenlang vermeden een echte connectie aan te gaan met anderen. Ik heb een paar keer het deksel op de neus gekregen in de liefde en in vriendschap. Ik ben een gevoelige mens, makkelijk te raken. Ik leerde dat hoe meer ik mij openstelde, hoe groter de kans was dat ik gekwetst zou worden.

“Ik ben wel altijd een goede luisteraar geweest. Zwijgen en luisteren (lacht). Het was het ideale excuus om niet te veel van mezelf prijs te geven. De Columbus is in dat opzicht therapie geweest. Ik merk heel goed dat als ik zelf gevoelens toelaat, de gasten dat ook sneller doen. Ik ben nog geen gevoelsexpert, ik klungel maar wat aan, maar kan er echt van genieten om een connectie te voelen met anderen.”

Vier dagen samen in een bus kan zelfs bij koppels of beste vrienden voor wrevel zorgen. Had u nooit een moeilijk momentje?

“Er zijn dipjes geweest. Tijdens de opnames met Philippe Geubels heb ik hem eens aangesproken op zijn negatieve uitspraken. Ik ken hem al vijftien jaar, van bij Woestijnvis, maar op de bus ontdekte ik nog een nieuw luikje van zijn karakter. Ik vroeg hem of hij wist dat hij soms dingen zegt die heel hard binnenkomen. Philippe schrok wat van zichzelf, herpakte zich, en uiteindelijk kwamen we zo dichter bij elkaar. Ik had dat gevoel vier dagen kunnen laten sudderen, maar ben blij dat ik dat niet gedaan heb. Ik ga de confrontatie liever niet aan en ren liever de andere kant uit, maar in De Columbus kun je niet weglopen van elkaar. Dat lijkt soms een vloek, maar is eigenlijk de succesformule van het programma.”

De Columbus test de grenzen van de persoonlijke bubbel. Slapen gebeurt op amper een meter van elkaar?

“Een meter? Was dat maar waar! (lacht) Maak daar maar zestig centimeter van. En ik ben een snurker. Maar we zijn uiteraard zo galant om voor iedereen een verse set oordoppen klaar te leggen. Als er vrouwen zijn, zorgen we voor extra gordijntjes voor meer privacy.

“Maar die persoonlijke bubbel wordt inderdaad genadeloos kleiner gemaakt. Als je met een wildvreemde op reis gaat, heb je meestal elk een hotelkamer. Ik kan me voorstellen dat veel mensen dat comfortabeler zouden vinden, zeker als je al twintig jaar naast dezelfde persoon in slaap valt. De Columbus maait die privacy weg en versnelt de kennismaking. Na die eerste nacht ligt niet langer de publieke figuur naast je, maar de mens die hij is zonder franjes. En mét slaapgeurtje.”

De Columbus, vanaf zondag 5 september op Eén en VRT NU.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234