Woensdag 17/08/2022

OverzichtMuziek

Zo klinken de beste series: deze twaalf hits kregen een tweede leven dankzij een tv-reeks

Max (Sadie Sink) luistert in 'Stranger Things' naar haar lievelingsnummer van Kate Bush. Beeld Courtesy of Netflix
Max (Sadie Sink) luistert in 'Stranger Things' naar haar lievelingsnummer van Kate Bush.Beeld Courtesy of Netflix

Stranger Things blijft hoge ogen gooien. Eerst scoorde Kate Bush opnieuw een hit met haar oude nummer ‘Running Up That Hill’. Nu laat Metallica weten in de wolken te zijn omdat hun ‘Master of Puppets’ in een cruciale scène gebruikt wordt. Het razend populaire Stranger Things toont hoe vaak oude nummers series een boost kunnen geven, en vaak ook omgekeerd.

Gijsbert KamerCécile Koekkoek en Mark Moorman

‘Master of Puppets’, Metallica (1986)

Stranger Things, seizoen 4, aflevering 9

Het is een cruciale scène in de laatste aflevering van het vierde seizoen, wanneer het personage Eddie Munson ‘Master of Puppets’ van Metallica speelt om de demobats af te leiden. Een scène waarvoor meteen aan het Metallica-nummer gedacht werd, zegt muziekverantwoordelijke Nora Felder in Variety. “Het was één van die ‘het-moet-dit-nummer-zijn’-momenten. Er is nooit over een ander nummer nagedacht en we hebben meteen gekeken om de rechten te krijgen voor het nummer.”

Metallica moest daar blijkbaar niet langer over nadenken, blijkt nu uit hun eerste reactie. “De manier waarop de Duffer Brothers (de regisseurs, GK) muziek hebben verwerkt in Stranger Things is altijd van een hoger niveau geweest, dus we waren meer dan enthousiast dat ze niet enkel ‘Master of Puppets’ in de show opnamen, maar nog meer dat ze er zo’n cruciale scène rond bouwden.” Nu ze de scène zagen, kunnen ze alleen maar blij zijn. “We waren helemaal van onze sokken geblazen.”

“Het is een ongelooflijke eer om zo’n grote rol in Eddies reis te spelen en om opnieuw in het gezelschap te verkeren van alle andere geweldige artiesten die in de show te zien zijn”, voegde de band eraan toe. De eigenlijke gitaarsolo die in de aflevering werd uitgevoerd, werd opgenomen door Tye Trujillo, zoon van Metallica-bassist Robert Trujillo. Trujillo prees zijn zoon op Instagram: “Dat is mijn jongen! Proud of ya Tye!

‘Running Up That Hill’, Kate Bush (1985)

Stranger Things, seizoen 4, aflevering 4

Het succes dat ‘Running Up that Hill’ van Kate Bush nu al wekenlang wereldwijd beleeft, mag stilaan een unicum heten. Er was een handige marketingcampagne aan verbonden, die ertoe leidde dat ‘Running Up That Hill’ in luttele dagen voor TikTok-gebruikers onontkoombaar werd. Maar dat het liedje bovenaan de hitlijsten zou belanden, was niet te voorzien.

Hoe is dit succes te verklaren? In de eerste plaats dankzij de rol die het nummer in de serie heeft. In de eerste aflevering van het vierde seizoen is er nog niks aan de hand. We zien Max (Sadie Sink) met walkman op door de gangen van haar school lopen en horen Kate Bush zingen. Is dat alles? Nee, de scène waarom het gaat, zit aan het slot van episode vier. Max belandt in een levensbedreigende, nachtmerrieachtige situatie en er is maar één ding dat haar kan redden: het horen van haar favoriete liedje. ‘Running Up That Hill’ doet wat het moet doen. Muziek als redder in nood: het is een prachtig gegeven dat hier door de makers van Stranger Things perfect wordt uitgewerkt.

Ook Kate Bush had zo’n impact niet verwacht, vertelde ze onlangs tijdens een zeldzaam interview aan de BBC. Ze is blij dat een nieuwe generatie met haar muziek kennismaakt. Muziek die nog net zo opzienbarend, nieuw en anders klinkt als destijds. Want dat is reden twee voor dit hernieuwde succes: ‘Running Up that Hill’ is een verdomd goede popsingle. Dat was het al toen het in de zomer van 1985 verscheen en Bush na drie jaar stilte eindelijk weer een grote hit bezorgde. Haar gebruik van de Fairlight-computer, de originele compositie: het was allemaal zo hemelbestormend mooi.

‘On a Clear Day (You Can See Forever)’, The Peddlers (1968)

Breaking Bad, seizoen 5, aflevering 3

Soms was het genoeg om Walt en Jesse hun ding te zien doen, al was het ding hier het bereiden van superieure, levens ontwrichtende crystal meth. In deze aflevering werken ze samen met de criminele ongediertebestrijders Vamonos Pest (briljante naam natuurlijk), die de huizen uitlenen als drugslab. Zij pakken die huizen in voor een volledige vergassing van het ongedierte. Voordeel: niemand loopt zo’n huis binnen.

Het inpakken van het huis krijgt de verrukkelijke lome versie van ‘On a Clear Day (You Can See Forever)’ van de Engelse band The Peddlers op de achtergrond mee. Oorspronkelijk de titelsong van de gelijknamige musical uit 1965, en vooral bekend geworden in de versie die Barbra Streisand zong toen de musical werd verfilmd. Maar wat organist Roy Phillips hier doet met een paar welgeplaatste akkoorden is magisch en het summum van cool: “On a clear day / Rise and look around you / And you’ll see who you are.” Geen vuiltje aan de lucht, zou je denken.

‘This Woman’s Work’, Kate Bush (1989)

The Handmaid’s Tale, seizoen 2, aflevering 1

Het tweede seizoen van The Handmaid’s Tale opent met een horrorscène, waarin we de aanloop zien naar de massa-executie van een aantal rebellerende dienstmaagden, waaronder onze heldin June (Elisabeth Moss). Je vergeet er adem bij te halen. En als dan die eerste zachte pianoakkoorden klinken, gevolgd door de stem van Bush, die aanloop naar de eerste regel “Pray God you can cope”. Denk hier zelf de blik van Elisabeth Moss bij. Maar het is de stem van Kate Bush die hier het emotionele duwtje geeft, helemaal met het refrein: “I know you’ve got a little life in you left”.

Het nummer werd oorspronkelijk geschreven voor de soundtrack van de film She’s Having a Baby (1988). Kate Bush als emotionele drager van de strijd van de vrouwen in Gilead kwam in het derde seizoen nog een keer ijzersterk langs bij het gebruik van het nummer ‘Cloudbusting’, terwijl een aantal vrouwen een plaats delict opruimen.

‘Gotta Get Up’, Harry Nilsson (1971)

Russian Doll, seizoen 1, meerdere afleveringen

Elke keer als hoofdpersoon Nadia (Natasha Lyonne) in de meesterlijke tijdlusserie Russian Doll sterft en terugkeert naar het toilet op het feestje voor haar 36ste verjaardag horen we de opgewekte klanken van ‘Gotta Get Up’ van Harry Nilsson, tot de waanzin erop volgt. Het grootste deel van het muziekbudget voor de Netflix-serie werd gebruikt voor het verwerven van de rechten om dit nummer keer op keer (twaalf maal, om precies te zijn) te mogen afspelen.

De manier waarop het nummer gebruikt wordt, is ontleend aan de manier waarop ‘I Got You Babe’ van Sonny & Cher werd gebruikt in de tijdlusklassieker Groundhog Day. De makers van de serie vielen voor de vrolijke pianoklanken die contrasteren met de tekst waarin afscheid genomen wordt van de jeugd van de vertolker. “We used to carry on and drink and do the rock and roll / We never thought we’d get older”. Ideale soundtrack voor een 36ste verjaardag. En om nooit meer te vergeten. Zelfs als je het probeert.

‘Bury a Friend’, Billie Eilish (2019)

Dickinson, seizoen 1, aflevering 1

De Amerikaanse serie Dickinson, over de beroemde 19de-eeuwse dichteres Emily Dickinson (Hailee Steinfeld), krijgt het ogenschijnlijk makkelijk voor elkaar: een brug slaan tussen haar meer dan 150 jaar oude dichtregels en een jong publiek in deze tijd. Niet door eenvoudigweg de hits van vandaag over de kostuums van toen te leggen, maar door de sensibiliteit van de poëzie van toen te laten rijmen met de muziek van nu.

En nergens overtuigender dan in die allereerste aflevering, wanneer we de geboorte van de dichteres en haar beroemdste gedicht meemaken:“Because I could not stop for death / he kindly stopped for me”. In een scène waarin we Emily het rijtuig van De Dood zien betreden (Wiz Khalifa) horen we het nummer ‘Bury a Friend’ van het debuutalbum van Billie Eilish, met de zin “When we all fall asleep, where do we go?” Dickinson zou het geschreven kunnen hebben.

‘We Do What We’re Told (Milgrams’ 37)’, Peter Gabriel (1986)

The Americans, seizoen 6, aflevering 1

Engelse artrocker Peter Gabriel schreef naast monsterhits als ‘Sledgehammer’ ook sobere nummers, zoals ‘We Do What We’re Told (Milgram’s 37)’. De ongrijpbare newwavesfeer van het nummer sluit perfect aan bij het onechte leven van Philip en Elizabeth Jennings, een KGB-koppel dat is gestationeerd en geïnfiltreerd in Amerika. Ze voelen zich daar uiteraard niet thuis, maar ondertussen vervreemden ze ook steeds verder van de opdrachtgevers uit de Sovjet-Unie.

‘We Do What We’re Told (Milgram’s 37)’ sluipt haast onmerkbaar de scène binnen waarin de loyale Elizabeth ingehouden geschokt instructies ontvangt voor moreel gezien haar meest compromitterende missie ooit. Als de missie mislukt, is zelfmoord de enige uitweg, luidt de boodschap, terwijl Gabriel steeds indringender zijn mantra “we do what we’re told” herhaalt – als het stemmetje in het hoofd van Jennings dat haar moet overtuigen van de noodzaak van de missie.

‘Hollow Talk’, Choir of Young Believers (2009).

The Bridge, titelsong.

‘Hollow Talk’ van de Deense band Choir of Young Believers is absoluut onontbeerlijk voor de overgang van een zonnige dag naar een duistere aflevering van de Zweeds-Deense krimi The Bridge. Gruwelijke openingsscènes (de steniging van het bovenlichaam van een half begraven vrouw bijvoorbeeld) gaan met de aarzelende pianoklanken van de titelsong over in nachtelijke beelden van de Sont-brug, de brug die Denemarken en Zweden met elkaar verbindt.

De serie (vier seizoenen) opent met de vondst van een lijk op de geografische grens tussen beide landen. In The Bridge zijn alle scènes donker, regenachtig en voorzien van een zweem grauw blauw – een kleurenkaart die zorgvuldig is vastgelegd in een stijlboek. Dankzij de hoge nasale zang van Choir of Young Believers-frontman Jannis Noya Makrigiannis en de sfeer die hij weet op te roepen met piano, viool en synthesizer glijdt de kijker moeiteloos de donkere kant van Scandinavië in.

‘The Mercy Seat’, Nick Cave and the Bad Seeds (1986)

Peaky Blinders, seizoen 4, aflevering 2

‘Red Right Hand’ van Nick Cave and the Bad Seeds is het themanummer van historisch drama Peaky Blinders, over de gelijknamige criminele en zeer gewelddadige bende die kort na de Eerste Wereldoorlog huishield in het Verenigd Koninkrijk.

Tijdens zijn tour Conversations with Nick Cave deed de zanger ook Birmingham aan, standplaats van de serie. Vraag uit het publiek: “In de openingsscène loopt bendeleider Thomas Shelby (gespeeld door Cillian Murphy, CK) door een modderige straat. Is de aandacht voor je muziek onder invloed van de serie toegenomen?’ Antwoord: “Fucking Birmingham. Sommige mensen hebben mijn muziek daardoor nu pas ontdekt, maar was het hier echt zo?” Het publiek: “It still is.”

Zelden was de match tussen hedendaagse muziek en historisch drama zo goed als in deze serie. Hoogtepunt is de indringende akoestische versie van ‘The Mercy Seat’: Thomas Shelby staat naakt voor het raam en overdenkt zijn zonden, doorsneden met bloederige scènes zoals Nick Cave ze zich tijdens het schrijven moeten hebben voorgesteld.

‘Venus’, Shocking Blue (1969)

The Queen’s Gambit, aflevering 6.

Het gaat slecht met het schaakwonder Beth Harmon (Anya Taylor-Joy) in de zesde aflevering van The Queen’s Gambit. Het is 1967, we zijn in Parijs waar ze in een hotelkamer een mede door drank veroorzaakt psychisch dieptepunt bereikt. Op tv komt dan de Nederlandse band Shocking Blue met de hit ‘Venus’ voorbij. Dat de band dit liedje pas twee jaar later uitbracht, mag de pret niet drukken. De beelden van Shocking Blue en het dronkemansdansje van Beth maken de scène onvergetelijk.

‘N.Y State of Mind’, Nas (1994)

Ozark, seizoen 4, aflevering 8

Dat Ruth (gespeeld door Julia Garner) wellicht de eerlijkste persoon in de Netflix-serie Ozark is, maakt haar al innemend. Dat ze ook nog een groot liefhebber van hiphop uit de jaren negentig is, zorgt ervoor dat ze nog sympathieker overkomt. In de aflevering waarmee de tweede helft van het vierde seizoen onlangs begon, staat het debuutalbum Illmatic van rapper Nas centraal.

Ruth ontdekt het wanneer ze op weg gaat naar Chicago om wraak te nemen op de moordenaar van haar maatje. De mooiste scène vindt plaats in een diner, wanneer ze rapper Killer Mike ziet zitten en hem complimenteert met zijn muziek. De rapper wil weten waar ze naar luistert. Ruth laat hem ‘N.Y. State of Mind’ van Nas horen, wat zijn goedkeuring kan dragen en een mooi gesprekje over hiphop oplevert tussen Ruth en de rapper.

‘A Song for You’, Donny Hathaway (1971)

Euphoria, seizoen 1, aflevering 8

In deze mede door Drake geproduceerde serie wemelt het van de raak gekozen hiphop en duikt er ook af en toe een geweldige popklassieker op, zoals Bronski Beats ‘Smalltown Boy’ in aflevering 6.

In series is niet vaak een compleet nummer van vijf minuten te horen, maar in de slotaflevering van het eerste seizoen van Euphoria gebeurt dat wel. Daarin stapt een door verdriet en melancholie overmande Rue Bennett (Zendaya) niet in de trein bij haar vriendin Jules (Hunter Schafer). De pianonoten van Donny Hathaways soulklassieker ‘A Song for You’ dwarrelen binnen, waarna we zijn hele versie van dit door Leon Russell geschreven liedje horen. Dit alles over een onvergetelijke montage van blije en verdrietige herinneringen van Rue. Alsof je naar een hedendaagse videoclip kijkt.

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234